W jaki sposób uczyć dzieci akceptacji inności?

Postanowiłam napisać ten post, ponieważ jestem za edukacją młodych ludzi i wpajaniu dzieciom od najmłodszych lat akceptacji dla różnorodności i odmienności. Dzięki temu nasz świat może być wolny od stereotypów i uprzedzeń. Czy tak będzie? W dużej mierze zależy to od nas dorosłych jak ukształtujemy młodego człowieka.


Moi rodzice prowadzili otwarty dom. Zawsze przebywałam wśród ludzi. Na każdym etapie rozwoju towarzyszyli mi rówieśnicy. Od trzeciego roku życia uczęszczałam do masowego, publicznego przedszkola, następnie zaliczyłam kolejne szczeble edukacji. W międzyczasie brałam udział w zajęciach pozalekcyjnych. Bardzo mile wspominam np. zajęcia teatralne, podczas których szlifowałam swoje zdolności i kształtowałam pewność siebie. Tak więc moją adekwatną samoocenę zawdzięczam głównie wychowaniu i dlatego reakcje dzieci na mój niski wzrost nie sprawiają mi przykrości. Nie urodziłam się przecież wczoraj, dużo już widziałam i przeżyłam. Niekiedy ludzie nie wiedzą jak się zachować w mojej obecności, towarzyszy im strach lub lęk. Z racji tego, że jestem pedagogiem i psychologiem, jak również uzyskałam stopień doktora w dziedzinie nauk społecznych, uważnie analizuję te zachowania. Szczególnie interesuje mnie, w jaki sposób zareagują opiekunowie w sytuacji, kiedy dziecko zada pytanie – dlaczego ta Pani jest taka mała? Dziecko często pokazuje palcem w moją stronę i przygląda się z zaciekawieniem. Czy to coś złego? Oczywiście, że nie. Wszyscy wiemy że, dzieci są ciekawe świata i zadają często mnóstwo pytań, aby zaspokoić swoją ciekawość. Bardzo istotne jest to, jak my zareagujemy. Pisząc my, mam na myśli nas dorosłych. Jeżeli damy dziecku prostą i jasną odpowiedź na postawione przez nie pytanie, to zaspokoimy jego ciekawość. Najważniejsze, to nie unikać odpowiedzi i reagować w danym momencie. Dzieci uczą się od dorosłych, najczęściej od swoich rodziców lub opiekunów. To jak się zachowują, zwykle odzwierciedla ich wychowanie. Dlatego umiejętne odpowiadanie na pytania tworzy mocną podstawę tego kim są i będą w przyszłości jako dorośli.


Najczęstsze reakcje opiekunów na pytanie dziecka dlaczego ta Pani jest taka mała, to:


- nie patrz się i zaczyna się ciągniecie dziecka za rękę
- potem Tobie powiem
- cicho bądź
- nie gap się


Niestety, nadal rzadko spotykam się z sytuacja, kiedy rodzic odpowiada dziecku na postawione pytanie. Zdaję sobie sprawę, że w takim momencie może pojawiać się zakłopotanie. Uważam jednak, że należy reagować w danej chwili.

Oto moja propozycja odpowiedzi dziecku na zadawane tego typu pytania:


Świat jest bardzo różnorodny. Widzisz w najbliższym otoczeniu różne rośliny, zwierzęta, również każdy człowiek jest inny. Ludzie różnią się między sobą np. kolorem skóry, oczu czy też np. wzrostem. Ty masz kolor oczu zielony i krótkie włosy. Twój przyjaciel ma niebieskie oczy, długie włosy i jest od Ciebie wyższy. Różnicie się między sobą. Niekiedy zdarza się, że kości niektórych osób rosną wolniej niż Twoje. Dlatego ta Pani jest niższa. Inność jest naturalnym elementem otaczającego świata, należy to akceptować, nie "gapić" się na nikogo i pokazywać palcem. To jest bardzo niegrzeczne i może sprawiać przykrość drugiej osobie.



Nie chcesz przegapić żadnej nowości?

 

Zapraszam do mojego Newslettera. Będę przesyłać Tobie informacje o nowych wpisach na blogu. Dzięki temu będziesz na bieżąco ze wszystkimi nowościami. Na dobry początek chciałam Tobie ofiarować 15% zniżki na pierwszą konsultację indywidualną w Gabinecie Online. Rabat otrzymasz e-mailem po potwierdzeniu subskrypcji.